Μαθηματικά για λίγους/όλους? Τι Μαθηματικά? Πώς?

Ένα σημαντικό ζήτημα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στην τάξη είναι το θέμα της διαφορετικότητας στη μάθηση των μαθηματικών από τους μαθητές μας. Μερικοί υποστηρίζουν ότι τα μαθηματικά ή τα καταλαβαίνεις ή δεν τα καταλαβαίνεις. Άλλοι συνδέουν το ζήτημα της μάθησης των μαθηματικών με το πλαίσιο συμφραζομένων στο οποίο λαμβάνει χώρα. Και εδώ τίθενται κάποια ερωτήματα:

Μπορεί η τεχνολογία να βοηθήσει περισσότερους μαθητές να μάθουν μαθηματικά και πως?

Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια έχει επιφέρει τεράστιες αλλαγές σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές βρίσκουν ολοένα και περισσότερες εφαρμογές σε καθημερινή βάση. Έτσι και οι υπολογιστές μπορούν να προσφέρουν στη μαθησιακή διαδικασία, κατά συνέπεια στη διδασκαλία των Μαθηματικών.

Σήμερα το διαδίκτυο δίνει την ευκαιρία στον καθένα να αναζητήσει άτομα που έχουν κοινά ενδιαφέροντα και να συζητήσει μαζί τους. Έτσι, ο μαθητής μπορεί να έρθει σε επαφή με συνομήλικούς του και να εκφράσει απορίες και ανησυχίες σχετικά με τα Μαθηματικά, που πιθανώς μέσα στην τάξη να μην του δίνεται η ευκαιρία ή να ασχοληθεί με τα μαθηματικά μέσω των πολλών εκπαιδευτικών λογισμικών που κυκλοφορούν, χωρίς τον φόβο της αποδοκιμασίας από τους συμμαθητές του.

Τι είδους μαθηματικά αναμένουμε να μάθουν οι μαθητές μας?

Ένας καθηγητής Μαθηματικών, ανεξάρτητα από το πόσο αγαπά τη δουλειά του και κατά πόσο η επικοινωνία του με τους μαθητές του είναι δυνατή, αντιμετωπίζει πάντα μία ανυπέρβλητη δυσκολία: πώς θα μπορέσει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών του. Θα πρέπει να εξηγήσει ότι τα μαθηματικά δεν είναι μόνο μία σειρά συμβόλων, τύπων και θεωριών που απλά κάποιοι διατύπωσαν, αλλά μια “γλώσσα” που βασίζεται στη λογική και την απόδειξη, ότι τα μαθηματικά “είναι δίπλα μας” σε κάθε τι σχεδόν που παρατηρούμε, σε κάθε τι που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή. Ο μαθητής μέσα από τα εκπαιδευτικά λογισμικά που προσαρμόζονται στο επίπεδο του διερευνά, πειραματίζεται και μπορεί να διατυπώσει εικασίες, ώστε να ακολουθήσει η μαθηματική απόδειξη έχοντας πολλαπλές αναπαραστάσεις για το θέμα που επεξεργάζεται. Έτσι η γνώση κατασκευάζεται από τον ίδιο τον μαθητή φεύγοντας από τον παραδοσιακό τρόπο που στηριζόταν στην Παραγωγική μέθοδο δηλ. μεταφορά κανόνων από τον καθηγητή στο μαθητή.

Είναι ίδια τα μαθηματικά τα οποία κάνουν τα παιδιά στα σχολειά και πως αυτά διαφοροποιούνται με τη χρήση της τεχνολογίας?

Τα μαθηματικά γίνονται «Δυναμικά Μαθηματικά»: Από κατασκευές που γίνονταν με το μολύβι και το χαρτί, όπου οι γραφικές παραστάσεις είναι στατικά αντικείμενα και οι διάφορες μαθηματικές σχέσεις από αφηρημένα και ψυχρά σύμβολά μετασχηματίζονται σε εικόνα , ήχο, κίνηση και χρώμα.

Τα εκπαιδευτικά λογισμικά παρέχουν τη δυνατότητα στους μαθητές να δημιουργούν γραφικές παραστάσεις και να τις μετατοπίζουν πάνω στην οθόνη διατυπώνοντας και ελέγχοντας έτσι τις διάφορες υποθέσεις.

Τα εκπαιδευτικά λογισμικά δίνουν τη δυνατότητα του πειραματισμού και της δοκιμής βοηθώντας τον μαθητής να μάθει μέσα από τα λάθη του.

Αλλάζει η διδακτική μας πράξη με τη χρήση της τεχνολογίας και πως?

Το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα παρέχει ίσες – θεωρητικά τουλάχιστον- ευκαιρίες σε όλους. Από τη στιγμή όμως που οι μαθητές /τριες ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες είναι αναμενόμενο να έχουν διαφορετικούς προορισμούς. Οι Τεχνολογίες προσφέρουν περισσότερα εργαλεία στον κάθε μαθητή / τρια ξεχωριστά με αποτέλεσμα να εξατομικεύεται η μαθησιακή διαδικασία (εξατομικευμένη εκπαίδευση).

Τα εκπαιδευτικά λογισμικά προσαρμόζονται στους προσωπικούς ρυθμούς μάθησης του κάθε μαθητή δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία να κατανοήσει καλύτερα κάποιες έννοιες. Παράλληλα παρακινεί κάθε μαθητή να ανακαλύψει τη γνώση και να την διαπραγματευτεί με τους υπόλοιπους συμμαθητές του.

Στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται ο εκπαιδευτικός αλλάζει ρόλο: Παύει να αποτελεί τη μοναδική πηγή γνώσης και γίνεται καθοδηγητής ενώ ο μαθητής από παθητικός παρατηρητής αποκτά έναν πιο ενεργό ρόλο.

Φτάνει η γνώση των λειτουργιών των λογισμικών για τη διδασκαλία των μαθηματικών ή χρειάζεται κάτι ακόμη και τι είναι αυτό που πρέπει να ξέρουμε?

Αναμφίβολά ο υπολογιστής αποτελεί ένα καλό εργαλείο , ένα μέσο που μπορεί να βελτιώσει τη μαθησιακή διαδικασία. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί (ούτε πρέπει) να αντικαταστήσει τη βιωματική σχέση διεπίδρασης διδάσκοντος και διδασκομένου και αλληλεπίδραση μεταξύ των διδασκομένων σε πραγματικό χώρο και χρόνο. Η ανατροφοδότηση είναι μια διαδικασία που σε αυτές τις ηλικίες καλλιεργείται αποτελεσματικότερα όχι μόνο μέσα από την απλή μετάδοση γνώσεων αλλά και μέσα από την ανταλλαγή εμπειριών και συναισθημάτων.